در بخشی از متن کتاب می‌خوانیم:

پائولو با تهی کردن کامل ذهن خوانندگان آثارش، پوچ‌گرایی را تبلیغ می‌کند و با گرفتن تمامی امید آنها (تنها سرمایه انسان برای تحرک، تلاش و پویایی)، شروع به آموزش و ترویج روش‌های مختلف خودکشی می‌کند و می‌گوید: ورونیکا به این نتیجه رسید که سرانجام زمان آن رسیده است تا خودش را بکُشد. افتخار ملتش دیگر برایش مهم نبود. وقت آن بود که به خودش افتخار کند. وقتش رسیده بود که باور کند قدرت انجام این کار را داشته که سرانجام شهامتش را یافته است و به‌زودی این زندگی را ترک می‌کند. چه لذتی! از آن گذشته، داشت این کار را به شیوه‌ای انجام می‌داد که در رؤیاهایش بود. با خوردن قرص‌های خواب‌آور که هیچ اثری از خود به‌جای نمی‌گذاشتند. او روش‌های مختلفی برای این کار پیشنهاد می‌دهد.